Hazreti Ebu Bekir kızı Aişe hususundaki düşüncelerini net bir dille sorup son kararlarını öğrenmek üzere bir çırpıda Mut-im İbn-i Adiyy’in evine gelmişti. Geldi ve yıllar önce konuştukları meseleyi açtı ona; kızı Aişe’nin oğulları Cübeyr ile nikahlanması konusunda ne düşündüklerini soruyordu.

Son dönem itibariyle kanaatinde büyük değişiklikler yaşayan yaşlı Mut’im, net bir şey söylemekten kaçınıyor gibiydi. Ancak Hazreti Ebu Bekir’in, nihai cevabı almadan geri dönmeye niyeti yoktu. Onun için bir kez daha sordu ve ısrar etti.

Durumun ciddiyetini fark eden Mut’im İbn-i Adiyy, hanımına döndü ve:

 -Bu kızcağız hakkında ne düşünüyorsun, diyerek, son sözü onun söylemesini istedi. Belki de bu, yüzüne ‘Hayır!’ diyemediği Hazreti Ebu Bekir’e olumsuz cevap vermesi için hanımını perde yapmak anlamına geliyordu.

Evde bir dediği iki edilmeyen ve oğluna karşı düşkünlüğüyle bilinen Mut’im İbn-i Adiyy’in hanımı da, meseleyi anlamıştı. Duyup gördüklerinden hoşnut olmayan bir eda ile Hazreti Ebu Bekir’e yaklaştı. Bu sırada bir eliyle de oğlunu gösteriyordu; şunları söledi:

 -Bu delikanlıyı nikahlayıp sana akraba eylersek, o zaman onu da kendine benzetir, kendi dinini ona da kabul ettirirsin!

Aslında bu cümle, her şeyi anlatıyordu. Zaten o gün Hazreti Ebu Bekir’in duymak istediği de bu idi. İbn-i Adiyy ailesinin tahmininin aksine o, sevinmişti; Resulallah(sav) ile olan yakınlığa bir de akrabalık bağını ilave etmek için artık engel kalmamıştı! Ayrıca anlaşmayı bozan taraf da kendisi değildi. Dolayısıyla ortada, kimsenin yadırgayacağı bir durum kalmamıştı. Yaşlı Mut’im’e  bir kez daha döndü; maksadı onun da kanaatini almaktı ve sordu:

-Peki, bu işe sen ne diyorsun?

Dostunun yüzüne söylemekten çekindiği sözleri hanımının söylemesinden dolayı rahatlayan ve duydukları karşısında hiç de üzülmüşe benzemeyen Hazreti Ebu Bekir’in rahat tavırlarından cesaret alan yaşlı Mut’im, hanımının sözü üzerine beyanda bulunmak istemediğini ifade eden bir tavırla:

 -Onun ne dediğini sen de duydun, dedi. Aynı zamanda bu, İbn-i Adiyy ailesinin son kararıydı. Mut’îm İbn-i Adiyy’in yanından ayrılırken Hazreti Ebu Bekir (r.a), belini iki büklüm eden bir yükü daha üzerinden atmış olmanın rahatlığını yaşıyordu. Ne de olsa verdiği sözü bozan kendisi olmamış, hükmünü onların son beyanları üzerine inşa etmişti.

Bu görüşme, Aişe validemizin sözlülük dönemini sona erdiren ve onun için yepyeni bir dönemin başladığını ifade eden bir görüşmeydi.

Dr Reşit Haylamaz

islam hz aişe r.a,hz aişe annemizin sözlülüğünün sona ermesi

Konu ile ilgili yazının devamı için alttaki linki tıklayabilirsiniz…

http://www.islamsevdasi.com/hz-aise-validemizin-efendimizle-nisanlanmasi.html