Facebook zaman tüneli kaptma taktikleri, Facebook zaman tüneli nasıl devre dışı bırakabilirim, Zaman tüneli nasıl kapatabilirim, Face zaman tüneli kapatma yöntemi.

Facebook zaman tüneli nasıl yapılır. Facebook zaman tüneli kapatma yöntemi gorsel anlatım

islamsevdasi.com

kapatma ve iptal etme yöntemlerine bakabilirsiniz. Facebook’un yeni sistemi zaman tünelini biliyorsunuzdur.

Zaman tüneli profilinizdeki eski iletilerinizi gün yüzüne çıkarmaktadır. Bu sistem kullanıcıları feci şekilde sinirlendirdi.

sebebi ise

, takipçi ve kulanıcıların yeni Facebook sistemini kullanamamasıdır. İşte bunun çözümüde vardır.

tabi

eski facebook’a geri dönemessiniz. Bazı ziyaretciler bu durumu facebook’a mesaj göndererek tepkilerini dile getirdiler.

Ama bu iletiler hiç bir işe yaramamıştır.

Şuan da bir takım facebook hesaplarında uygulanmaktadır. sebebis ise ise eski facebook profiller sonradan yenilenecektir.

Facebook zaman tüneli iptal etme bulunmamaktadır.

Birde

Facebook zaman tüneli kapatılamaz. Zaten geçen eylül ayında facebook’un tasarımcısı bir basın toplantısı yaparak tüm dünya’ya duyurmuştu.

Profiller artık blog sayfası oldu!
Facebook’un hayata geçirdiği zaman tüneli bir blog sitesinden eksiği yoktur.

Zaman tüneli kullanmak için facebook.com/timeline sayfasından anında geçebilirsiniz. Tabi biz geçmenizi hiç ama hiç tavsiye etmiyoruz.

Zaman tüneline geçenler çok pişman olduğundan. Alttakı Resimden Duzenleme yapabilirsınız…

Yer yüzünde iki millet vardır birisi hak olan Allah c.c yolu diğeri ise Kovulmuş şeytanın yolu olan batıl ( tagut ) kimki şeytan ve yandaaşlarını dost edınırse bilsınkı KİŞİ SEVDİĞİ İLE BERABERDİR… kimki ALLAH c.c onun emir ve yasaklarını beyan eden kurani kerim ve kurani kerimi tebliğ etmesi için gönderilen rasulu Son peygamber Hz muhammed (s.a.v) dost edınırse yıne bilsınkı KİŞİ SEVDİĞİ İLE BERABERDİR… unutmayalımkı islam kardeşlerim namaz, hac, zekat ve oruc Müslüma nasıl  farzsa Bunları yapabilmek için once bizi yokdan var eden rabbımız olan Allah c.c yaptığımız ilk akit LAİLAHEİLLALLAH MUHAMMEDEN RASULULLAH bu iki kelimenın biz kullarının soylerken Allah cc nasıl bir söz verdiğimizi ıyı ogrenip hayatımız ve butun yaşantımızda uygulamamız gereklidir… onun içindirki Biz islam ümmetinin devamı olan bir topulumuz ve inancımız islam !!! Tevhidi emreder herşeyden önce Allahın yasaklarını yasak helallerini helal yaşamalıyız… Hırıstıyanların Düştüğü konuma düşmemeliki rabbimiz olan tek ezeli ebedi doğmamış doğurmamış yaratılmamış olan rabbımıze ortaklar koşmayalım !!!!!  Onlar Allah’ı bırakıp hahamları, papazlarını ve Meryem oğlu Mesih’i rableri olarak kabul ettiler. Oysa, tek tanrıdan başkasına ibadet etmemekle emr olunmuşlardı. Ondan başka tanrı yoktur. Allah koştukları eşlerden münezzehtir.” (Tevbe, 31)

“Hayır, Rabbin’e andolsun ki, aralarında geçen meselelerde senin hükmüne başvurmadıkça sonra da verdiğin hükme içlerinde bir şüphe olmaksızın tam bir teslimiyetle razı olmadıkça iman etmiş olmazlar.” (Nisa Sûresi, 4/65)

“Eğer orada Allah’tan başka tanrılar olsaydı mutlaka bozgunculuk olurdu.” (Enbiya Süresi, 21/22)

Cumanız mubarek olsun kardeşlerim ( Mümin müminin kardeşidir )

Kur’an’ı Kerim’de bir çok Ayette mallarını Allah yolunda harcayanlar övülmüştür.

”Sevdiğiniz şeylerden Allah yolunda harcamadıkça iyiliğe asla erişemezsiniz. Her ne harcarsanız Allah onu bilir.” (Ali İmran Suresi 92)

”Allah’a ve Resulüne iman edin ve sizi üzerinde tasarrufa yetkili kıldığı maldan, (Allah yolunda) harcayın. İçinizden iman edip de (Allah yolunda) harcayanlar var ya; onlar için büyük bir mükafat vardır.” (Hadid Suresi 7)

İnfakın Allah’rızasına uygun olması için bazı hususlara dikkat edilmelidir.
İnfak gösteriş ve riyadan uzak olmalı, yalnız Allah’ın rızası için yapılmalıdır.
Gerçek ihtiyac sahipleri tespit edilmelidir.
Yardım yapılan kişinin onurunu zedeleyecek davranışlardan sakınılmalıdır.
Yapılan yardım iyi ve kaliteli mallardan seçilmelidir.

islami sohbet,infak nedir,infak ne demektir,yardım ederken dikkat edilecek hususlar,infak etmek,mallarını Allah için harcayanlar,insanlara yardımda bulunmak,Allah rızası için yardım etmek,

İslâm toplumunda insanlar, yuvalarından, özel hayatlarından ve kendilerinden emin olarak yaşarlar. Hangi sebeple olursa olsun, şahısların dokunulmazlığını çiğnemek, aile mahremiyetlerini ortadan kaldırıcı harekette bulunmak yasaklanmıştır. Hatta suçluyu bulmada bile olsa, insanların ayıplarını aramaya ruhsat verilmemiştir. Böyle bir hâl insanların dokunulmazlığının kalkmasına sebep teşkil etmemiştir. İslâm’a göre, hiç kimse iç görünüşüne göre takîbata uğramaz; dış görünüşüne göre cezalandırılır. Kimsenin görmediği yerde işlenen suçtan, ayıptan, zan ve tahminlere dayanarak ceza verilemez. Sadece suçlu işlediği suçu açığa vurduğu zaman yakalanır.

Kur’an-ı Kerîm’de: “Ey inananlar! Zandan kaçınınız, zira zannın çoğu günahtır. Bir kimsenin noksanını ve ayıbını araştırmayınız. ” (el-Hucurât, 49/12) buyurulur. Bu ayette, insanların noksanlarının araştırılması, hatalarından bahsedilmesi, gizliden gizliye şahsî hayatındaki sırlara vâkıf olmaya çalışılması yasaklanmıştır. “Tecessüs etmeyin”den maksat; müminlerin eksikliklerini bulacağız, açık delil ve emareler elde ederek zan ve yakîn husule getireceğiz diye casus gibi inceden inceye yoklayıp araştırmayın da zâhiri olanı tutun. Allah’ın örttüğünü siz de örtün. (Elmalılı Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’an Dili, VI, 4473) Zira insanların haysiyetine dokunan hareketlerden biri de başkalarının ayıplarını aramak, onları şurada burada söylemektir. Şeytan, insana kendi kusur ve ayıplarını unutturup bir tarafa bıraktırır, sonra başkasının ayıp ve kusurlarını araştırmaya sevkeder. Başkalarının eksiklerini araştırmaya kalkışmak da ahlâklı insanın işi değildir.

İslâm başkalarının ayıplarını, kusurlarını aramayı, halka tecessüs altında tutmayı şiddetle yasaklarken müslümana da tecessüs ve tahkik hakkı vermemiştir. Bu sebeple bir müslümanın evine girilip hâl ve durumu tecessüs edilemez. Kesin emirle tecessüsün yasaklanmasının sebebi; herkesin kendi evinde emniyet ve huzur içinde yaşamasını temin etmek; kişileri fitne ve fesâda sürüklememektir. Nitekim Hz. Peygamber: “Müslümanların ayıplarını, gizli hallerini araştırmaya çalışırsan, onları ifsâd eder veya ifsâda yaklaştırmış olursun ” (Ebû Dâvûd, Edeb, 37) buyurmuştur.

İslâm’a göre, insan hususî meskeninde bir fenalık yapmış olsa, bunun evinin içinde kalması, hârice aksetmemesi, toplum arasında yayılmaması gerekmektedir. Bu sebeple izinsiz bir kimsenin evine girilmesi bile yasaklanmıştır.

Hz. Peygamber (s.a.s.) bir gün minbere çıkarak; ayıp araştıranların zayıf imanlı kişiler olduğuna işaret edip şöyle seslendi: “Ey diliyle müslüman olup kalbiyle işlememiş olanlar gürûhu! Müslümanları üzmeyin, onları ayıplamayın ve onların kusurlarını araştırmayın. Şu bir gerçektir ki; her kim müslüman kardeşinin ayıbını araştırırsa Allah da onun ayıbını meydana çıkarır ve Allah her kimin ayıbını meydana koyarsa, evinin içinde bile olsa onu kepâze eder. ” (Tirmizî, Sünen, B. 84, 2101) Müslüman kardeşinin ayıplarını örten, bir ölüyü diriltmiş gibidir. ” (Buhârî, Mezâlim, 3; Müslim, Birr, 58)

Ayıp ve kusur işleyen bazı kişiler vardır ki yaptıkları işlerin zararı açığa çıkmayıp, başkalarına sirâyet etmez. Böyle kişilerin şahsî kusurlarını, ayıplarını açığa çıkarmak, çeşitli mercilere şikâyet etmek doğru değildir. Şikâyet edip ayıp ve kusurları ortaya çıkartmakla sadece kişinin kendine ait olan günahı teşhis edilmiş ve fakat bir taraftan da ayıp işleyen kişi utandırılarak toplum içinde mahcup duruma düşürülmüş olur. Neticede o kişi, “zaten toplum beni biliyor” diye açıktan günah işlemeye itilmiş, işlenen ayıplar da normal hale gelmiş ve böylece de ayıp işlemek meşrulaştırılmış olur. Bu sebeplerden dolayı, kişilerin ayıp ve kusurlarını bulup onları toplumda teşhir etmek yerine, tatlı dille özel nasihatta bulunmak, çeşitli vesilelerle günah işlemesine mani olmak daha faydalı olur. Ancak, şahısları aşıp başkalarına ve topluma zararı dokunacak şekilde açığa çıkan ve insanlara zulüm getiren ayıplar, günahlar böyle değildir. Bunları önlemekte müslümanların biribirlerine yardımcı olmaları ve kötülüğü birlikte yok etmeleri gerekmektedir.

Ahmet SEZİKLİ
islami sohbet,islamda ayıpları araştırmak,başkalarının kusurlarını araştırmak,başkalarının kusurlarını aramak,zanda bulunmak,başkalarının ayıplarını araştırmak,ayıp nedir

Regaib Kandili 24 Mayıs 2012

Mirac Kandili 16 Haziran 2012

Berat Kandili 04 Temmuz 2012

Ramazan Başlangıcı 20 Temmuz 2012

Kadir Gecesi 14 Ağustos 2012

Ramazan Bayramı 19-20-21 Ağustos 2012

Kurban Bayramı 25-26-27-28 Ekim 2012

Hicri Yılbaşı 15 Kasım 2012

Aşure Günü 24 Kasım 2012

islamisohbet,2012 yılı dini günler ve geceler,dini günve geceler 2012,2012 yılı ramazan bayramı tarihi,2012 yılı kurban bayramı tarihi,2012 yılı dini günler,2012 yılı mübarek geceler

Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı (23 Nisan Pazartesi),

Emek ve Dayanışma Günü (1 Mayıs Salı),

Atatürk’ü Anma ve Gençlik ve Spor Bayramı (19 Mayıs Cumartesi),

Ramazan Bayramı arifesi (18 Ağustos Cumartesi),

Ramazan Bayramı (19 Ağustos Pazar-21 Ağustos Salı),

Zafer Bayramı (30 Ağustos Perşembe),

Kurban Bayramı arifesi (24 Ekim Çarşamba),

Kurban Bayramı (25 Ekim Çarşamba-28 Ekim Pazar),

Cumhuriyet Bayramı (29 Ekim Pazartesi).

islamsohbet,resmi tatiller 2012,2012 yılı resmi tatiller,2012 resmi tatil günleri,resmi tatil günlerinin tarihleri 2012,2012 yılı resmi tatil günleri

“Sen bağışlama yolunu tut, iyilikle emret ve cahillerden yüz çe­vir. “[75]

Yine Allah Teala buyurmuştur:

“(Gerçek mü’minler) boş söz işittikleri zaman ondan yüz çevirirler ve:. Yaptıklarımız bize, sizin yaptıklarınız da size. Bizden size güven olsun. Biz cahilleri arkadaş edinmeyiz, derler. “[76]

Yine Allah Teala buyurmuştur:

“Bizim Kurbanımızdan yüz çeviren kimseden (ey peygamberim) sen de yüz çevir. “[77]

Yine Allah Tealâ buyurmuştur:

“Şimdi sen (o inkarcılardan) güzel bir şekilde yüz çevir.”[78]

829- Abdullah İbni Mes’ud’dan yapılan rivayetde şöyle anlatmıştır: “Hu-neyn savaşı olunca Resûlüllah Sallallahu Aleyhi ve Sellem arabın eşrafın­dan bazı kimseleri (imanları kuvvetleşsin diye ganimet taksiminde gözet­leyip) üstün tuttu. Bunun üzerine bir adam:

Vallahi bu ganimet taksiminde adalet yapılmadı ve bunda Allah’ın rı­zâsı gözetilmedi, dedi. ben dedim ki, vallahi (senin dediklerini) Resûlül­lah Sallallahu Aleyhi ve Sellem’e haber vereceğim. Hemen peygambere gittim ve onun söylediklerini haber verdim. Peygamberin yüzü kızaracak şekilde değişti. Sonra:

Allah ve O’nun peygamberi adalet yapmazsa kim adalet yapar? buyur­du. Sonra devam etti.: Allah Musa’ya rahmet etsin; ona bundan daha çok eziyet edildi de sabretmişti.”[79]

830- İbni Abbas’dan (Radıyallahu Anhüma) yapılan rivayetde şöyle an­latmıştır:

“Uyeyne İbni Hısn İbni Huzeyfe bir seferden döndü de kardeşinin oğ­lu Hurr İbni Kays’ın hanesine indi. Hurr İbni Kays, Ömer’in (Radıyallahu Anh) kendine yaklaştırdığı kimselerdendi. Kur’an okuyucuları yaşlı ve gençler olarak Hazreti Ömer’in danışma ve meclis arkadaşları idiler. Uyeyne kardeşinin oğluna:

Ey kardeşimin oğlu! Senin bu Emir (Halife Ömer) yanında itibarın var. Benim için izin iste de, yanına varayım, dedi. O da izin istedi. Bunun üze­rine Ömer ona izin verdi. Uyeyne (halifenin) yanına varınca:

Söyle, ey Hattab’m oğlu! Vallahi sen bize bağışta bulunmuyorsun ve aramızda adaletle hüküm vermiyorsun, dedi. Ömer (Radıyallahu Anh) kızdı, onu cezalandırmak istedi. Hurr ona:

Ey mü’minlerin emiri! Yüce Allah peygamberine (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: “Af yolunu tut, iyiliği emret ve cahillerden yüz çevir,” dedi. Bu adam cahillerdendir. Vallahi bu âyeti Hurr ona oku­yunca olduğu yerde kaldı. Ömer Allah’ın kitabı önünde en çok eğilip ka­lanlardandı.[80]
[75] Kur’an-ı Kerim, A’raf Süresi: 199.
[76] Kur’an-ı Kerim, Kasas Süresi: 55.
[77] Kur’an-ı Kerim, Necm Süresi: 29.
[78] Kur’an-ı Kerim, Hicr Süresi: 85.
[79] Buhârî. Müslim.
[80] Buhârî.

islami sohbet,cahillerden uzak durmak,cahile yüz çevirmek,

islam toplumunda insanlar, yuvalarından, özel hayatlarından ve kendilerinden emin olarak yaşarlar. Hangi sebeple olursa olsun, şahısların dokunulmazlığını çiğnemek, aile mahremiyetlerini ortadan kaldırıcı harekette bulunmak yasaklanmıştır. Hatta suçluyu bulmada bile olsa, insanların ayıplarını aramaya ruhsat verilmemiştir. Böyle bir hâl insanların dokunulmazlığının kalkmasına sebep teşkil etmemiştir. islam’a göre, hiç kimse iç görünüşüne göre takibata uğramaz; dış görünüşüne göre cezalandırılır. Kimsenin görmediği yerde işlenen suçtan, ayıptan, zan ve tahminlere dayanarak ceza verilemez. Sadece suçlu işlediği suçu açığa vurduğu zaman yakalanır.

Kur’an-ı Kerîm’de: “Ey inananlar! Zandan kaçınınız, zira zannın çoğu günahtır. Bir kimsenin noksanını ve ayıbını araştırmayınız. ” (el-Hucurât, 49/12) buyurulur. Bu ayette, insanların noksanlarının araştırılması, hatalarından bahsedilmesi, gizliden gizliye şahsî hayatındaki sırlara vakıf olmaya çalışılması yasaklanmıştır. “Tecessüs etmeyin”den maksat; müminlerin eksikliklerini bulacağız, açık delil ve emareler elde ederek zan ve yakîn husule getireceğiz diye casus gibi inceden inceye yoklayıp araştırmayın da zâhiri olanı tutun. Allah’ın örttüğünü siz de örtün. (Elmalılı Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’an Dili, VI, 4473) Zira insanların haysiyetine dokunan hareketlerden biri de başkalarının ayıplarını aramak, onları şurada burada söylemektir. Şeytan, insana kendi kusur ve ayıplarını unutturup bir tarafa bıraktırır, sonra başkasının ayıp ve kusurlarını araştırmaya sevkeder. Başkalarının eksiklerini araştırmaya kalkışmak da ahlâklı insanın işi değildir.

islam başkalarının ayıplarını, kusurlarını aramayı, halka tecessüs altında tutmayı şiddetle yasaklarken müslümana da tecessüs ve tahkik hakkı vermemiştir. Bu sebeple bir müslümanın evine girilip hâl ve durumu tecessüs edilemez. Kesin emirle tecessüsün yasaklanmasının sebebi; herkesin kendi evinde emniyet ve huzur içinde yaşamasını temin etmek; kişileri fitne ve fesâda sürüklememektir. Nitekim Hz. Peygamber: “Müslümanların ayıplarını, gizli hallerini araştırmaya çalışırsan, onları ifsâd eder veya ifsâda yaklaştırmış olursun ” (Ebû Dâvûd, Edeb, 37) buyurmuştur.

islam‘a göre, insan hususî meskeninde bir fenalık yapmış olsa, bunun evinin içinde kalması, hârice aksetmemesi, toplum arasında yayılmaması gerekmektedir. Bu sebeple izinsiz bir kimsenin evine girilmesi bile yasaklanmıştır.

Hz. Peygamber (s.a.s.) bir gün minbere çıkarak; ayıp araştıranların zayıf imanlı kişiler olduğuna işaret edip şöyle seslendi: “Ey diliyle müslüman olup kalbiyle işlememiş olanlar gürûhu! Müslümanları üzmeyin, onları ayıplamayın ve onların kusurlarını araştırmayın. Şu bir gerçektir ki; her kim müslüman kardeşinin ayıbını araştırırsa Allah da onun ayıbını meydana çıkarır ve Allah her kimin ayıbını meydana koyarsa, evinin içinde bile olsa onu kepâze eder. ” (Tirmizî, Sünen, B. 84, 2101) Müslüman kardeşinin ayıplarını örten, bir ölüyü diriltmiş gibidir. ” (Buhârî, Mezâlim, 3; Müslim, Birr, 58)

Ayıp ve kusur işleyen bazı kişiler vardır ki yaptıkları işlerin zararı açığa çıkmayıp, başkalarına sirâyet etmez. Böyle kişilerin şahsî kusurlarını, ayıplarını açığa çıkarmak, çeşitli mercilere şikâyet etmek doğru değildir. Şikâyet edip ayıp ve kusurları ortaya çıkartmakla sadece kişinin kendine ait olan günahı teşhis edilmiş ve fakat bir taraftan da ayıp işleyen kişi utandırılarak toplum içinde mahcup duruma düşürülmüş olur. Neticede o kişi, “zaten toplum beni biliyor” diye açıktan günah işlemeye itilmiş, işlenen ayıplar da normal hale gelmiş ve böylece de ayıp işlemek meşrulaştırılmış olur. Bu sebeplerden dolayı, kişilerin ayıp ve kusurlarını bulup onları toplumda teşhir etmek yerine, tatlı dille özel nasihatta bulunmak, çeşitli vesilelerle günah işlemesine mani olmak daha faydalı olur. Ancak, şahısları aşıp başkalarına ve topluma zararı dokunacak şekilde açığa çıkan ve insanlara zulüm getiren ayıplar, günahlar böyle değildir. Bunları önlemekte müslümanların biribirlerine yardımcı olmaları ve kötülüğü birlikte yok etmeleri gerekmektedir.

a- Babalar, anneler, melekler vs. gibi Allah’tan başka varlıklar adına edilen yeminler: Bu şekilde yemin etmenin caiz olmadığını, Hz. Peygamber’in böyle yemin etmeyi men ettiğini yukarıda belirtmiştik. Böyle sözlerle yemin etmek caiz olmadığına göre, buna yemin demek de doğru değildir.

b- Bir şarta bağlanarak edilen yeminler: Bu gruptaki yeminleri de iki kısımda ele almak mümkündür:

ba- ibadet ve taat cinsinden bir şeye bağlananlar: Mesela bir kimse “şu işi yaparsam üç gün oruç tutayım” dese, bu bir bakıma yemindir. Çünkü o işi yapmaktan nefsini menetmek maksadıyla o sözü söylemiştir. Bir başka açıdan da nezir (adak)tır. Çünkü bir ibadeti yapmayı, bir şarta bağlamıştır. Bu târz bir ifadenin nezir olarak değerlendirilmesi daha isabettir (Kasânî, III, 21).

bb- ibadet ve taate bağlanmayıp, talak veya köle azadına bağlanan yeminler: Bir kimse karısının boş olmasını veya kölesinin hür olmasını bir şartın tahukkukuna bağlarsa, talakla. veya köle azadı ile yemin etmiş sayılır. Böyle yeminlere tâliki talak da denir. Böyle sözlerin yemin olarak değerlendirilmesi kişiyi bir fiili yapmaya teşvik veya yapmaktan men etme konusunda kuvvet vermesinden dolayıdır (Ö. Nasuhi Bilmen, Hukukî islamiyye ve Istıhâhâtı Fıkhıyye Kamusu, II, 232).

Bu maddede söz konusu edilen şartın tahukkuku halinde şayet adamın maksadı kendisini bir işi yapmaya teşvik veya yapmaktan menetmek değil de karısını boşamak veya kölesini azad etmekse, şartın vukuu halinde karısı boş veya kölesi azad olmuş olur. Bu konuda ulema arasında her hangi bir görüş ayrılığı tesbit edilmemiştir. Çünkü bu yemin değil, talakı veya itakı şarta bağlamaktır. Ama eğer kişinin maksadı, karısını boşamak değil de, kendisini bir işi yapmaya veya yapmamaya zorlamak ise hüküm nedir? Işte bu konuda bazı değişik görüşler vardır. Konuyu bir örnekle anlatalım: Içki müptelası olan bir kimse içkiyi bırakmak ve nefsini bu işe mecbur etmek maksadıyla “Bir daha içki içersem karım boş olsun” veya “bir daha içersem şart olsun” dese ve daha sonra yeminini bozsa yani içki içse bu durumda ne uygulanacaktır? Bu konuda üç görüş vardır:

1- Bu söz tamamen geçersizdir; ne talaktır ne de yemindir. Çünkü ne Allah’ın istediği bir şekilde karı boşama, ne de bir yemin etmedir. O halde böyle bir söz söyleyen ve sonra bozan kişinin karısı boş olmaz, kendisine yemin keffareti de gerekmez. Bu görüş Hz. Ali’ye nisbet edilmektedir. Zahirîler ve bazı Mâlikîler de bu görüştedir.

2- Böyle bir söz söyleyen kişi yemin etmiş ve yeminini bozmuştur. Çünkü adamın maksadı karısını boşamak değil, kendisini içki içmekten men etmektir. Dolayısıyla kişi ettiği yemini bozduğu için kendisine yemin keffareti icabeder; karısı boş olmaz. Hanbelîlerden Ibn Teymiye ve Ibn Kayyim el-Cevziyye bu görüştedir (Ibn Teymiye el-Fetava’l-Kübra, 1-5, Beyrut, II, 110; Ibn Kayyim el-Cevziyye, Ilâmu’l-Muvakkîn, IV, 17 vd.).

3- Talak veya köle azadının bir şarta bağlanması ve şartın tahakkuku halinde, karı boş veya köle hür olur. Yukarıdaki misalımizde, adam içki içtiği zaman karısı boş olmuş olur. Dört mezhebin görüşü bu istikamettedir (Kâsânî, a.g.e., III, 21 vd.; Merginânî, a.g.e., II, 250 vd.; Mevsılî, a.g.e., III,140 vd.; Ibn Kudâme, a.g.e., VIII, 335, 336; Ö. Nasuhî Bilmen, a.g.e., II, 232; vd.; Zühaylî, a.g.e., III, 388 vd.).